Deel dit bericht.

Een luisterend oor zou al fijn zijn!

Al 54 jaar samen

19 december 2017

Rianne ontvangt mij hartelijk wanneer als ik binnenkom. Zij laat mij haar knipwerk zien dat ze aan het maken is. Ook stelt ze mij voor aan haar kat, die ze van kinderen en man voor haar verjaardag heeft gekregen. De kat spint tevreden. ‘Jullie gaan even praten hè?’, zegt Rianne. ‘Ga daar maar zitten en doe de deur maar dicht. Ik red me wel.’

Met haar man Menno ga ik naar de eetkamer. Menno vertelt: Rianne is sinds eind vorig jaar bekend met Alzheimer. Waarschijnlijk was het er al wat eerder, maar dat wisten we niet. Ze waren toen bijna 54 jaar samen. De laatste tijd gaat Rianne hard achteruit. Menno had gedacht dat het in een rustiger tempo zou gaan, maar eigenlijk is hij al aan het rouwen. Ze heeft vooral veel waanideeën. Ze ziet dan bijvoorbeeld allemaal mensen en is bang dat ze voor allemaal moet koken. Of ze weet niet meer waar Menno is, dan kan ze helemaal in paniek raken. Ook al ligt het papiertje met alle informatie vlak voor haar op de tafel, of heeft hij pas ervoor nog gezegd dat hij even naar boven is.

‘Het ergste is’, zegt Menno ‘dat ze soms niet weet dat ik haar man ben. Ze weet wel dat haar man Menno heet, maar niet dat ik Menno ben. Dat kan ze zich niet voorstellen’. Het blijft lastig hoe haar te benaderen wanneer ze zo in de war is. Wat de ene keer goed werkt, kan een volgende keer wel helemaal verkeerd uitpakken.

Belangrijke steun

Rianne gaat op maandag en dinsdag naar de opvang. Team 290 van Lentis gaf die tip. Vervolgens heeft Menno dat zelf via de Wmo geregeld. Rianne heeft het daar erg naar haar zin. Ze krijgt wat tijdschriften om te knippen, ze bespreken gezamenlijk de krant, of ze doen een spelletje. Voor Menno is het fijn dat Rianne zo nu en dan naar de opvang is. Hij heeft dan even de handen vrij, terwijl hij weet dat zij het goed heeft. Ook kan hij met zijn hobby’s aan de gang. Zo geeft hij de bladen voor het dienstencentrum en voor het zorgcentrum vorm. Vroeger was dat zijn werk, nu doet hij dat als vrijwilliger. ‘Het is belangrijk om je eigen dingen te blijven doen’, zegt Menno. De zorg voor Rianne is erg intensief. Hij houdt een dagboek bij om dingen van zich af te schrijven, dat helpt. Gelukkig ervaart Menno veel steun van de kinderen. Hun dochter komt regelmatig uitgebreid koken, hun zoon neemt Rianne vaak mee op pad, bijvoorbeeld om iets te eten of te drinken. Ook de buren zijn een belangrijke steun.

Advies

Als tip voor nieuwe mantelzorgers zegt Menno: ‘Een aanpak kan ik niet aanraden, want dat is elke keer anders. Maar zorg goed voor jezelf!’ Ook voor de gemeente Leek heeft Menno nog een advies: ‘Kom eens buurten om te kijken hoe het hier gaat, een luisterend oor zou al fijn zijn!

Op verzoek van de betrokkenen zijn de namen gefingeerd.

Deel dit bericht.